Leuk, voorpret bij het plannen van een aantal fietsroutes aan de Côte d'Azur, in en rondom Nice, Monaco en Cannes.

Nu ik daar toch naar toe ga voor m'n werk eind deze maand kan ik meteen het leuke combineren met het fantastische: fietsen! Nabij Nice ligt de vrij onbekende klim van de Col de la Madone De Gorbio. Schijnt behoorlijk pittig te zijn, en met geweldige uitzichten over de kuststreek. Lance Armstrong trainde hier om zichzelf te testen vlak voordat hij zijn eerste tour won, een legendarische berg dus. En op de weg daar naar toe vanuit Nice rij je over de Col d'Eze en de Col de la Turbie met uitzichten over Monaco

Route 1: de beklimming van de oostzijde van de Col de la Madone

View Larger Map

Route 2: De (Lance Armstrong) klim van de Col de la Madone, via de boulevard van Menton.

View Larger Map

Het is 2009, de dagen worden langer en de belofte van een mooie lente geeft hoop in deze koude dagen. Al enige tijd heb ik de nieuwe routes van de Ardechoise, mijn favoriete fietsevenement, in mijn bezit en dagdroom ik over lange fietsdagen in de Ardeche. De brandende zon aan de hemel, plakkend asfalt, de mooie natuur en een gemoedelijk sfeertje. Bij deze de kaart om zo mee te kunnen delen in de voorpret.

Dit kwam ik tegen op enkele Amerikaanse websites.

Belangrijke levensvraagstukken: Beach Rally topscore op de Nokia 6021.. kan het beter dan dit? Ik denk het wel maar ben het niet tegengekomen op internet. Die magische 4 minuten grens heb ik nog steeds niet kunnen doorbreken.

Beach Rally II: 4:00.47 -> 4:00.46 -> de magische 4 minuten grens doorbroken 3:59.93 -> 3:59.71 -> 3:59.67 -> inmiddels 3:59.04

Jawel, twee weken geleden heb ik de trainingen hervat. Lang niet gefietst met als oorzaak de toch wel flinke blessure aan m'n schouder. Het bindweefsel wat helemaal vast zat is nu weer vrijwel los. Echter het gedeelte tussen het sleutelbeen, de bovenarm en de nek tot aan m'n hoofd is nog pijnlijk en dat nodigt niet uit tot bijvoorbeeld het tillen van accu's of een avondje gezellig bowlen. Fietsen gaat wel en vanavond voor de vierde keer gereden. Met 6 kilo erbij en geslonken beenspieren zat ik de eerste keer na 45 kilometer helemaal kapot. Maar de tweede rit ging al veel beter en zojuist weer lekker rond de 34 p/u kunnen rijden zonder al te zwaar in te spannen. Is niet wat ik gewend was maar valt me toch niet tegen na twee maanden te hebben moeten toekijken.

De cyclo's l'Auvergnate en helaas ook La Ronde Picarde heb ik moeten laten schieten. De trainingsachterstand is te groot om lekker te kunnen rijden, en dat is toch wel een beetje een vereiste om daarvoor naar La France af te reizen om punten te scoren voor het klassement 'Le Grand Trophée'. In dat klassement sta ik nu 17e, en met nog één etappe te gaan op het tropische eiland Guadeloupe acht ik de kans groot dat ik die plek zal vasthouden.

De jongens van de Postbank doorlopende reisverzekering blijken niet zo tof te zijn als die ontzettend gezellige blauwe leeuw en zijn enorm komische begeleiders uit de reclamespots doen laten geloven. Beetje jammer en voldoende reden een andere verzekeraar te zoeken.

Maar goed, ik fiets weer en dat is fijn. Hopen op nog een paar mooie Indian Summer Days om nog even op m'n fijne fiets rond te kunnen rjden met in het achterhoofd het volgend jaar, de lente van 2009. Een nieuw seizoen heeft een nieuw plan nodig en daar ga ik de komende tijd maar eens over nadenken terwijl de dagen korter worden en straks de sportschool weer een vast onderdeel zal gaan uitmaken van m'n trainingen. En is dat leuk? Mwoah. Maar goed, het is de voorbereiding voor 't komende jaar dus niet zeuren en spinnen...

Vanochtend werd ik om 04:45 uur wakker, dezelfde tijd dat ik op had willen staan. Daarna werd ik weer wakker om 07:00 uur, de starttijd van de Marmotte. Ik zag al die duizenden fietsers voor me en het leek bijna alsof ik er ook tussenstond. Maar ipv dat ik op de fiets stapte om naar de Glandon te rijden ben ik opgestaan om wat paracetamol te nemen om daarna nog eventjes als een marmot te gaan slapen. Om 15:00 uur werd ik weer onrustig omdat dat ongeveer het moment was waarop ik zou gaan finishen. Nou, dat was het dus wel zo'n beetje.

Vandaag voor het eerst mijn schouder en mijn onderarm weer wat kunnen bewegen. Herstel gaat goed dus vooruitkijken maar. Ik wil in ieder geval nog de ronde van Picarde rijden op 13 september, dat moet probleemloos gaan lukken. En tegen de Marmotte zeg ik: à la prochène.

Salut!!

Meer verhalen vind je hier.